Εξωτερικό κύκλωμα

Η ανομοιόμορφη ελαστικότητα προκαλείται συνήθως από την τοπική απανθράκωση της επιφάνειας της πρώτης ύλης ή την έκθεση στην ατμόσφαιρα του κλιβάνου κατά τη θερμική επεξεργασία, όπου το οξυγόνο εισέρχεται στον κλίβανο και επηρεάζει την περιεκτικότητα σε άνθρακα της επιφάνειας. Η ακατάλληλη φόρτωση ή η στοίβαξη στον μεταφορικό ιμάντα μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ανομοιόμορφη θέρμανση και σε εξαρτήματα μικρού μεγέθους-, η ασυνεπής συμπεριφορά σβέσης (αιωρούμενη ή ανομοιόμορφη βύθιση στο μέσο σβέσης) μπορεί να οδηγήσει σε μερική διακύμανση της ελαστικής απόδοσης.

Η απόκλιση της επιπεδότητας σε μεγαλύτερους δακτυλίους συγκράτησης σχετίζεται κυρίως με την αυξημένη επιφάνεια, γεγονός που καθιστά πιο δύσκολο τον έλεγχο της παραμόρφωσης κατά τη θερμική επεξεργασία. Σε σύγκριση με τα μικρά εξαρτήματα, οι μεγάλοι δακτύλιοι είναι πιο ευαίσθητοι στις διαδικασίες απόσβεσης λαδιού, όπου οι ανομοιόμορφοι ρυθμοί ψύξης δημιουργούν μεγαλύτερη θερμική καταπόνηση και έχουν ως αποτέλεσμα υψηλότερη παραμόρφωση μετά{1}}απόσβεσης και μειωμένη συνοχή επιπεδότητας.

Αυτό το φαινόμενο συνήθως προκαλείται από ανεπαρκή ψύξη μετά από επεξεργασία φωσφοροποίησης. Εάν τα εξαρτήματα συσκευάζονται ενώ είναι ακόμη ζεστά, σχηματίζεται συμπύκνωση υγρασίας στην επιφάνεια κατά την ψύξη, δημιουργώντας λεκέδες νερού που μοιάζουν με σκουριά. Αυτά τα υπολείμματα είναι μόνο επιφανειακά-και δεν υποδεικνύουν πραγματική διάβρωση του υλικού ή αστοχία επίστρωσης υπό κανονικές συνθήκες αποθήκευσης.

Αυτό το ζήτημα σχετίζεται συχνά με μόλυνση στη διαδικασία φωσφοροποίησης, όπως υπολειμματικό σαπούνι ή λάδι στο καλάθι του κύκλου εργασιών. Κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας σε υψηλές-θερμοκρασίες, αυτά τα υπολείμματα μπορούν να αποσυντεθούν και να επιπλέουν προς τα πάνω και στη συνέχεια να-εναποτίθενται ξανά στην κάτω πλευρά των εξαρτημάτων, με αποτέλεσμα την ανομοιόμορφη εμφάνιση της επίστρωσης και την τοπική κηλίδα στη μία πλευρά της επιφάνειας.